De 3 principes … wasmedadde … ??

Ik ben recent gecertifieerd als “transformative coach”. Dit betekent dat ik mijn coachgesprekken opbouw op basis van “the 3 principles”. Dit paradigma beschrijft van waaruit wij het leven ervaren en beleven. Het wordt ook wel “the inside out understanding” genoemd.

Veel woorden uit “the 3 principles” zijn in het Engels. Dit is omdat nog maar weinig coaches in België (ik ken er zelf 2) met deze principes bezig zijn. Gezien onze Nederlandse taal en de Engelse taal meer en meer in elkaar verweven geraken, ga ik me nu even niet bezig houden om deze woorden te vertalen. Dat is eigenlijk ook niet relevant.

 

Maar waarin verschilt zo’n transformatief gesprek vanuit die 3 principes van een coachingsgesprek?

Als mensen een coach onder de arm nemen is dat vaak omdat ze niet tevreden zijn, omdat ze iets willen veranderen aan hun omstandigheden. We willen iets buiten ons veranderen omdat we denken dat dat binnen in ons een verschil zal maken. En dus is het een logische stap om een coach aan te spreken, doelen te stellen, een stappenplan op te maken en voor jezelf een aantal mijlpalen in te bouwen zodat je op de juiste route blijft. Het klinkt allemaal heel logisch, en vaak werkt het ook … een beetje.

Waar echter een fundamenteel misverstand zit, is dat onze omstandigheden bepalen hoe we ons voelen. Dat klopt niet. Onze omstandigheden staan los van hoe we het leven ervaren. Vandaar het begrip “inside out”. De beleving van onze realiteit komt niet van buitenaf. We creëren zelf onze mentale realiteit, waardoor onze beleving ervan ook een eigen creatie is. Daarom ziet iedereen de wereld op een andere manier, zijn er zoveel verschillen van mening, is het advies dat je aan anderen geeft vaak alleen zinvol voor jezelf, en zal de ene mens zot worden als hij in de file staat en de ander het ervaren als een “zen”-momentje.

Analyseren en begrijpen

Als we onze realiteit van binnen uit beleven, dan heeft het weinig zin om onze omstandigheden te veranderen. En hierin verschilt een transformatief coachingsgesprek 180° van een “gewoon” coachingsgesprek.

Tijdens het transformatief coachingsgesprek verkennen we hoe we onze eigen realiteit creëren. We onderzoeken de principes die erachter zitten en als ultieme vraag komen we vaak uit bij “wie zijn we dan eigenlijk écht”.

Wat mij enorm boeit in deze gesprekken is dat ze telkens anders zijn. De antwoorden variëren van cliënt tot cliënt, hoewel ze telkens een bron van dezelfde waarheid in zich hebben.

coaching gesprekPhoto by Harli Marten on Unsplash

Tijdens zo’n gesprek komen zowel cliënt als coach meer tot “leven”. We krijgen meer waardering voor wat het is om “in leven” te zijn. We krijgen een ander in-zicht in wie we zijn en waarom we (niet) doen wat we doen.

 

 

Om het kort samen te vatten : sinds ik gestart ben met mensen begeleiden ben ik steeds op zoek geweest naar

“Ik wil niet meer doen om te zijn
Ik wil doen vanuit zijn”.

En dat is wat de 3 principles mij brengen.

Meer weten? ….

Je moet het leren aanvaarden … of niet?

Het gaat de laatste tijd echt goed met me. Sinds ik de “inside out understanding” heb ontdekt ontvouwt het leven zich als een echt cadeautje. Ik ervaar minder frustraties, als er iets gebeurt wat lastig is kan ik dat gemakkelijker relativeren, ik sta meer open voor nieuwe dingen en ik lach veel meer de laatste tijd.

Alleen is het enorm moeilijk om te beschrijven wat er dan precies gebeurt.

Ik … last van stress??!!

Toen ik een paar weken terug enorm gefrustreerd was op het werk (zie ook dit blogje) kreeg ik last van brandend maagzuur. Wat me eigenlijk nog nooit was overkomen.

In eerste instantie ging ik langs bij de dokter om af te toetsen dat er niets anders aan de hand was. Maar nee hoor, voor de rest is alles piekfijn in orde, stress dus.

Toen ging mijn mallemolen aan de gang …
“Lap, daar heb je het!
Ik die zoveel zou moeten weten over stress door de opleidingen die ik volgde, door de boeken die las … Ik die weet hoe ons denk/voelsysteem werkt, Ik krijg dat soort maagklachten van de stress?”

Er volgde nog een gigantische klaagzang met een pak oordelen, maar die zal ik je besparen.

Dat kan toch niet …. ik moet daar tegen kunnen!

Gevolg : ik ging opnieuw aan de slag  – tegen beter weten in – met yoga en ademhalingsoefeningen, ik begon meer op mijn eten te letten.

Nu, op zich is er niets mis met ademhalingsoefeningen en yoga, begrijp me niet verkeerd!!
Als je ervaart dat dit je helpt, vooral blijven doen!!

Maar ik geraakte nog meer gefrustreerd, want ik “moest” opstaan om mijn yoga oefeningen te doen en ik “moest” beter ademhalen en ik “moest” van alles en nog wat. Herkenbaar?

Tot ik er na een paar dagen – ik hield het niet lang vol – genoeg van had.
En ik dacht bij mezelf : f*%£k it! Dan heb ik maar maagzuur!

Een vrolijke hinde … wtf?

Wat in de dagen daarna volgde kan ik moeilijk omschrijven.

Langzaam maar zeker kwam mijn hoofd tot rust. Alsof er langzaam een deken van sereniteit over me heen werd gelegd. De maagklachten verdwenen en sindsdien ga ik door het leven als een vrolijke hinde.

Photo by Kate Stone Matheson on Unsplash

En ik haat het dat ik zo’n vage, wollige, psycho-babble, spirituele bull shit beschrijvingen gebruik. Ik heb indertijd wel wat boeken verslonden van die aard en ik kon er niets mee.
Dan zei ik in mezelf tegen die schrijvers:
“Hoe zo, je voelde een deken van sereniteit over je heen?
Hoe moet ik dat in ‘s hemelsnaam zelf gedaan krijgen?
En wtf is een vrolijke hinde???”

En dat is het ‘m net.
Ik deed niets … het overkwam me.
Alsof die sereniteit uit een andere laag kwam, ver weg van mijn rationele ik die alles wil begrijpen, onder controle houden en perfect kunnen uitleggen (lastig hé!! 😉 ).

Achteraf bekeken zou je natuurlijk kunnen zeggen dat ik de situatie volledig omarmd heb, dat ik ze aanvaard heb.
Maar in het moment had ik absoluut niet het idee dat ik de situatie omarmde of dat ik iets aan het aanvaarden was.
In het moment was ik het gewoonweg beu en gaf ik op.

The Inside Out Understanding

En dat is iets wat vanuit The Inside Out Understanding ook geponeerd wordt.
Ons systeem is zelf regulerend ….
Als we niet té veel in de weg zitten, als we niet té veel zelf ons denken willen sturen en veranderen, dan corrigeert het systeem zich vanzelf. Een rustige en kalme geest is onze “default”.
De principes achter onze menselijke beleving beschrijven dit zeer mooi. Via in-zicht in deze principes – hoe onze menselijke beleving werkt, niet hoe we moeten leven – doorzien we stress situaties gemakkelijker en komt onze ratio sneller tot rust.

Het feit dat ik woorden moet gebruiken die tekortschieten om dit te beschrijven vind ik jammer. Ik kan alleen hopen dat waar ik naar wil verwijzen je aanspreekt en dat je interesse hebt om het voor jezelf te ervaren.


Ik wil in het voorjaar starten met een online groepje hierrond.
Hoe we stress kunnen verkennen vanuit “The Inside Out Understanding Tekst / Audio / Video“.
Kijk ook mijn uitnodiging via dit filmpje. Interesse om mee te doen?
Stuur me een mailtje!

Mijn team zit in een klaagspiraal, wat nu?

Naast mijn werk als loopbaancoach, werk ik ook in dienstverband.
De laatste tijd viel me op dat ik behoorlijk gestresseerd rondliep en dat ik, samen met collega’s, snel verviel in zagen en klagen.

Maar het bleek niet zo gemakkelijk om mijn gedrag te veranderen.
Tot ik een in-zicht kreeg.

Als je het niet ziet, dan zie je het niet.

Een verhaaltje : ik was in het begin van dit jaar in Athene. Ik verbleef er met mijn co-studenten om de tweede week Supercoach Academy te volgen.
Toen iedereen “s morgens klaar was om te vertrekken uit het appartement, wou ik als laatste de deur toetrekken.

Dit is wat ik zag ….

Ahoewel .. niet helemaal ….

Ik stond naar de deur te kijken en ik had geen sleutel. Ik zag maar niet hoe ik de deur kon dichtkrijgen zonder een sleutel. Ik zag de kerstversiering en ik dacht nog bij mezelf “wat een lelijk ding”.

Ik stond wat onhandig naar de deur te staren …

Plots zag ik dat dat grote ronde goudkleurig ding geen deel uitmaakte van de kerstversiering…. Het was de deurknop!

Ik moest lachen om mezelf … Als je het niet ziet, dan zie je het niet.

In-zicht leidt tot gedragsverandering.

Uit bovenstaand verhaaltje blijkt dat ons gedrag verandert (in dit geval : stoppen met staren en de deur gewoon dichttrekken) als we zien, van binnenuit, dat er ander gedrag mogelijk is. En natuurlijk had iemand me kunnen zeggen : Mieke, trek nu aan die deurknop!. Maar zolang ik de knop niet zag, zou ik dat nog niet gekund hebben.

Hetzelfde met de klaagspiraal.

Rationeel weet iedereen dat klagen niet zo constructief is. Alleen, “zag” ik het niet van binnenuit. Het was pas toen ik het in-zicht kreeg dat ik hoefde te klagen, dat er ook iets veranderde in mijn gedrag.

Ik hoor je denken … HUNH??? Wat bedoelt ze daarmee?
Ik probeer het uit te leggen.

Dit in-zicht kan ik niet anders verklaren als : er gebeurde een verschuiving in mezelf, hoe ik keek naar die klaagspiraal.

Waar ik eerder geen enkele andere uitweg zag dan om mee te klagen met mijn collega’s (want … het is toch wel erg wat er gebeurde). Zag ik plots dat de redenen waarom ik klaagde tijdelijk, niet persoonlijk en niet waar zijn.

Toen deze shift in mezelf gebeurde, kreeg ik veel meer vrijheid om om te gaan met de klaagspiraal.

Soms kan ik er gewoonweg uitblijven, soms ga ik er half in mee, en soms zie ik pas als ik thuis ben dat ik er toch terug ben ingestapt. En als dit laatste toch gebeurt, vind ik het veel minder erg dan voorheen.

Er is niets “te doen”.

En nu komt het “tricky” stukje …. We hebben hier geen controle over.
Dit is voor mij het meest frustrerende maar ook het meest dankbare stuk uit The inside out understanding.

Als je het niet ziet, dan zie je het niet.

Je kan er niets aan doen, je kan een in-zicht niet forceren. Integendeel zelfs, als we gaan analyseren en piekeren over de situatie, dan is er eigenlijk minder ruimte vrij voor een in-zicht.
Aan de andere kant … als je het niet ziet, dan zie je het niet.

Je kan er niets aan doen, dus hoef ik me ook niet ontzettend stom of schuldig te voelen, hoef ik mezelf ook niets te verwijten als ik nog eens in die klaagspiraal stap.
Het “in de klaagspiraal” zitten, wordt veel lichter en op een gegeven moment zelfs grappig.

Photo by Shane Rounce on Unsplash

En de rest van het team?

Ik merk dat ik ondertussen – soms  – een meer constructieve inbreng heb tijdens zo’n klaagspiraal. Waardoor collega’s – soms – ook anders gaan kijken naar de dingen.
Ik ben ervan overtuigd dat als zelfs maar 1 persoon in een team zich anders gaat gedragen, dit een effect zal hebben op het ganse team.


Het in-zicht dat we onze gedachten voelen en niet onze omstandigheden verwijst naar “the inside out understanding”.
Wil je hier graag meer over weten?
Neem contact op, ik kijk ernaar uit om samen met je te verkennen hoe deze inzichten jouw werk en je leven kunnen veranderen!

Stel dat … je op een andere manier kan omgaan met stress?

 

In dit filmpje nodig ik je uit om samen met mij te verkennen wat het betekent om vanuit The Inside Out Understanding naar stress te kijken.

Wil je graag meedoen?
Stuur me een berichtje!

 

PC02 – Doen wat je graag doet of graag doen wat je aan het doen bent? – Deel 2

Nathalie en Mieke verkennen in deze aflevering van hun podcast wat het betekent om een job te doen die je graag doet. De geluidskwaliteit is niet optimaal, daar werken we aan tegen een volgende aflevering!

 

Muziek uit de YouTube Audiobibliotheek
Hear the noise : John Deley and the 41 Players

PC01 – Doen wat je graag doet of graag doen wat je aan het doen bent? – Deel 1

Nathalie en Mieke verkennen in deze eerste aflevering van hun podcast wat het betekent om een job te doen die je graag doet. De geluidskwaliteit is niet optimaal, daar werken we aan tegen een volgende aflevering!

 

Muziek uit de YouTube Audiobibliotheek
Hear the noise : John Deley and the 41 Players