Van therapeut naar transformative coach

Eén waarheid

Ik studeerde af in 2010 op EA als IV therapeut. Interactionele Vormingeving is een therapiestroming die eclectisch en integratief is. Dwz dat we als IV therapeut verschillende stromingen met elkaar integreren maar ook keuzes maken welke aanpak het beste past bij de cliënt die voor ons zit. Therapie-op-maat noem ik het wel eens.

Het grote voordeel van IV is dat we een inkijk krijgen in die verschillende theorieën. Verschillende meningen over hoe mensen functioneren en wat er dan moet gedaan worden als mensen niet functioneren zoals het zou moeten.

Het nadeel hierin was voor mij, dat het niet 1 ding was. Zelfs mensen met een zelfde diagnose kunnen vanuit een andere benadering begeleid worden. Dat vond ik verwarrend. Ik kon me nooit van de twijfel ontdoen “is dit de “juiste” aanpak? Zou deze techniek werken? Benader ik deze persoon op de “juiste manier”? Ik zocht iets wat waar is voor alle mensen, ik zocht naar eenvoud.

Dus is na de IV opleiding mijn zoektocht niet gestopt. Ik ben blijven zoeken naar één grondbeginsel. Eén gedachtengoed dat de basis is voor alle andere. Eén grondbeginsel wat Waarheid is, een stevig fundament om op te staan als ik mensen begeleid. Eenvoudig en toepasbaar voor alle mensen, onafhankelijk van hun diagnose, persoonlijkheid, waarden, normen, geloofsovertuigingen, culturele achtergrond, etc.

Sydney Banks heeft dat grondbeginsel gevonden. Of liever, hij had in 1973 een verlichtingservaring, hij heeft in-gezien hoe de innerlijke wereld van de mens werkt en hij heeft tot aan zijn dood in 2009 geijverd om dit grondbeginsel kenbaar te maken in de wereld van therapie en psychologie.

Langzaamaan beginnen coaches, therapeuten, psychiaters, maatschappelijk werkers, maar ook ondernemingen wereldwijd de zinvolheid te zien van dit grondbeginsel. In België loopt het nog niet zo’n vaart omdat er hier nog maar weinig bekendheid is rond deze nieuwe beweging.

Het grondbeginsel dat Sydney Banks zag is dat we al ok zijn. Dat we heel zijn. De gemiste link tussen het ons schijnbaar niet ok voelen, niet ok gedragen maar wel ok zijn, is hoe onze geest werkt. We zijn al heel, volledig, ok … behalve wanneer we denken dat we dat niet zijn. Behalve wanneer we die werkelijkheid even niet zien en ons laten meeslepen met onze gedachtestroom. Die gedachtestroom die onze realiteit creëert, onze gevoelens beheerst en ons gedrag stuurt.

Ik denk onmiddellijk aan Jung, Rogers, Assagioli, aan De Shazer en Kim Berg, aan Hellinger die dit – in mijn ogen – ook hebben ontdekt en er hun vertaling aan hebben gegeven. Ook Jef Clement trouwens, een belangrijke naam in Vlaanderen voor coaches. Misschien zijn er nog andere pioniers uit de psychologie waar ik nu niet aan denk en die ik daarmee tekort doe.

Waar Sydney Banks een zeer gedurfde stap verder zet, is in zeggen dat we eigenlijk niets hoeven te doen om opnieuw in dit “ok zijn” te belanden. Omdat we het al zijn, van nature uit, hoeven we niets te doen. Als we onze gedachtestroom laten zijn voor wat het is, als we inzien dat gedachten-gevoelens als eigenschap hebben dat ze vluchtig zijn, een keer we werkelijk in-zien hoe dit denk/voel-systeem werkt heeft dit in een impact op hoe we in het leven staan. Met minder stress, minder zorgen, meer creativiteit, meer gezond verstand.

Wil ik daarmee zeggen dat alle andere therapie-stromingen geen waarde hebben? Absoluut niet! Ik ben nog steeds ontzettend dankbaar voor mijn jaren op EA. Voor de wereld die ik daar heb ontdekt en de verschillende pioniers die me geleid hebben in deze zoektocht.

Maar wat als er achterliggend een diepere waarheid zit?

Eén grondbeginsel – 3 principes

Sydney Banks, een korgeschoolde, schotse lasser, had in 1973 een verlichtingservaring. Hij “zag” hoe we als mens functioneren. Hoe ons denk-voelsysteem werkt. Je kan meer lezen over zijn leven in deze boeken (pardigm shift // island of knowledge //…?) Hij schreef zelf ook 6 boeken ( The missing link, The enlightened garderer, The enlightened garderen revisted, Dear Liza, The quest for the pearl, Second Chance).

Wat zijn die drie principes? En nu wordt het moeilijk … De drie principes verwijzen naar een universele maar vormeloze waarheid. Waardoor, van zodra ik er “vorm” (woorden en ideeën) aan geef, ik die universele waarheid te kort doe. Gezien we nu communiceren door vorm te geven, doe ik toch een poging.

De drie principes wijzen erop dat we als mens denkende wezens zijn. Dat onze gedachten en onze gevoelens aan elkaar plakken. Dat deze gedachtes en gevoelens onze beleving creëren. Dus dat we ahw onze gedachtes en onze gevoelens beleven en niet dé werkelijkheid daar buiten ons. Dat we van nature uit “liefde” zijn, dat we heel zijn, dat er niets mis is met ons. Dat alleen ons niveau van denken bepaalt in welke staat van welzijn we ons bevinden.

Dit was voor mij een radicale openbaring. En sinds ik in 2016 botste op deze principes, laat het me niet los. Ik wil deze principes delen met mensen. Het brengt zo veel rust te ondervinden dat we niet bang hoeven te zijn voor onze menselijke ervaring. Dat gedachten en gevoelens tijdelijk zijn. Dat ze vergankelijk zijn en dat ze zullen passeren zolang we ze met rust laten.

Dit staat in schril contrast met wat we vaak zien in therapeutische stromingen en coachingsmethodieken. Waar we effectief onze emoties opzoeken, onze gedachten analyseren om op die manier tot catharsis te komen en enige verlichting ervaren. En ik wil ook zeker niet beweren dat dit niet werkt.

Maar wat als er een eenvoudige manier was om het mens-zijn te benaderen?

Supercoach

Ik volgde de opleiding “Supercoach Academy” met Michael Neill. In de winter van ’18-’19, werd ik gedurende 6 maand ondergedompeld in dit paradigma.

Ik ontdekte dat “luisteren” een andere kwaliteit heeft als ik luister vanuit een niet-weten, vanuit die volle leegte. Geen moeite doen om te parafraseren, geen moeite doen om te bevestigen of herkenning te geven. Gewoon luisteren. Ik ontdekte dat de ander er dan werkelijk kan zijn. Met alles erop en eraan. Dat, als ik zelfs niet zoek naar “waar loopt het hier fout” of “waar heeft deze cliënt mijn hulp bij nodig” of “in welk  kader past dit verhaal” dat de cliënt zijn eigen wijsheid ontdekt.

Iets wat vaak werd gezegd op EA, dat onze cliënten hun eigen wijsheid hebben. Maar nu pas kon ik het ervaren en zien met mijn eigen ogen, bij mezelf én bij mijn cliënten.

Mijn zoektocht naar “hoe werkt het nu eigenlijk” is gestopt. Syd Banks formuleert het zo mooi in de missing link : wat we over het hoofd zien om ‘thuis te komen bij jezelf’ is dat we eigenlijk al Thuis zijn. Het enige wat ons ervan afhoudt is de angst voor de beleving van onze ervaringen.

Minder drama, meer flow

Proloog

 

Experiment 1

 

Experiment 2

 

Experiment 3

 

Experiment 4

 

Experiment 5

Wat avocado’s me leren over verandering

Er wordt gezegd dat we heel veel moeite moeten doen om ons gedrag te veranderen.
Er wordt gezegd dat je tot 21 keer je nieuwe gedrag moet stellen om de baantjes in je brein te veranderen.
En toch …

Ik ben fan van “queer eye”. Hoe de Fab Five een beetje liefde en kleur sprenkelen … heerlijk.
Antoni – de “food and wine” expert – werkt graag met avocado’s.
Guac! … ook heerlijk.

En toen zag ik hoe hij het vruchtvlees uit de avocado haalde.
Poep simpel … ik voelde me een idioot dat ik dat zelf nooit had bedacht.
Ik was maar aan het prutsen met de schil en de pit, een echte knoeiboel waarbij de avocado soms al geplet was nog voor hij in het kommetje belandde.

Maar nu had ik gezien hoe het moest.
Ik testte het uit, en ja hoor… poep simpel, in een wip en een knip, hopla die avocado (zonder te pletten!!) in het kommetje.

En nee, ik heb daar geen moeite moeten voor doen.
En nee, ik heb dat gedrag geen 21 keer moeten “oefenen” om er een nieuwe gewoonte van te maken.

Ik ZAG gewoon hoe het makkelijker en beter kon, en dus paste ik mijn gedrag als vanzelf aan, moeiteloos.

Photo by Louis Hansel @shotsoflouis on Unsplash

Het doet me toch stilstaan bij hoe gedragsverandering dan eigenlijk werkt.
Voor de avocado ging het vanzelf.

Voor andere dingen – voor mij is dat 3x per week sporten of poetsen – moet ik wél heel veel moeite doen. Mezelf letterlijk uit de zetel sleuren om toch in gang te schieten.

Herken je dit?
Welke dingen heb jij onlangs “gezien” waardoor je je gedrag aanpaste als vanzelf?
Ik ben benieuwd!

Want vanuit de “the inside out understanding” wordt inderdaad gezegd dat je gedrag veranderen slechts een inzicht vraagt.
Waar en wanneer we dit inzicht verkrijgen blijft wel de vraag. De ene heeft baat bij het lezen van een boek, de andere neemt een coach onder de arm en ik, ik kijk naar Queer Eye. 😉

Dat inzicht valt echter niet te forceren en daarom blijft gedragsverandering natuurlijk een moeilijk topic.
Maar ik ben zeer benieuwd naar jullie ervaringen hiermee.
Laat je reactie achter, met 2 zien we meer dan alleen.

 


Dat in-zicht leidt tot gedragsverandering verwijst naar “the inside out understanding”.
Wil je hier graag meer over weten?
Neem contact op, ik kijk ernaar uit om samen met je te verkennen hoe deze inzichten jouw werk en je leven kunnen veranderen!

 

 

Leven en werken in tijden van corona – gesprekken vanuit je huiskamer

Ik lees heel veel tips en tricks om om te gaan met deze crisis.

Manieren om je veerkracht te verhogen, oefeningen om “zen” te worden, methodes om structuur in je leven te creëren.
Niets mis met deze tips, voor sommigen zijn ze zelfs zeer behulpzaam.

Maar ze zijn gebaseerd op één groot misverstand.
Namelijk dat onze gevoelens afhankelijk zijn van onze omstandigheden.

Nogal een eigenwijze kijk … ik weet het.

 

Ik verdiep me in “the inside out understanding”.

Daarin verkennen we en experimenteren we met volgende stellingen :

1/ Onze beleving komt niet van onze externe omstandigheden

2/ Ons denken bepaalt hoe we ons voelen en geeft richting aan ons gedrag

3/ Als we minder waarde hechten aan onze gedachten komen we in contact met een ruimte, een stilte, onze levenskracht

4/ Vanuit deze ruimte ontstaat inspiratie, wijsheid,
ontstaat dat duwtje in de rug om een volgende stap te zetten.

 

Raakt dit jou en wil je hier meer over weten?

Ik organiseer 5 ONLINE huiskamergesprekken voor een beperkt groepje waarin we deze ideeën verder verkennen.

Hoe is het om het leven te benaderen vanuit “the inside out understanding“?
Welke effect heeft het op stress, op onze relaties, op ons werk, op hoe we in het leven staan?
Heb je er genoeg van om bang te zijn voor het bang zijn?

Geef me een seintje!
Dan maken we alvast kennis en bekijken we of dit initiatief iets voor jou kan zijn.

 

PRAKTISCH :

Een groepje met maximum 4 mensen, waarin we deze principes verder verkennen.
Een intiem gebeuren waar alles een plek kan krijgen en waar we in vertrouwen kunnen delen waar we mee zitten.
We prikken een moment in de week dat voor iedereen past en herhalen dit 5 weken na elkaar.
Deelnameprijs : 25 Euro voor de reeks (5 euro per sessie)


Het in-zicht dat we onze gedachten voelen en niet onze omstandigheden verwijst naar “the inside out understanding”.
Wil je hier graag meer over weten?
Neem contact op, ik kijk ernaar uit om samen met je te verkennen hoe deze inzichten jouw werk en je leven kunnen veranderen!

Virus-paniek!

Gisteren in de winkel stond een man achter me te hoesten. Niet in zijn elleboog en niet op 1 ½ meter afstand. Ik keek bedenkelijk naar hem. Hij lachte naar me, met stralende ogen.

Ik was intussen aan het afrekenen en had het lef niet om er iets van te zeggen. Was hij me werkelijk aan het uitlachen? Of was die man gewoon goedgezind en was hij zich van geen kwaad bewust?

Ik zal het nooit weten natuurlijk.

Maar het is wel opmerkelijk om te zien hoe we allemaal op een andere manier omgaan met de “corona-paniek”. Is dat niet bizar?

Onze omstandigheden versus ons denken.

Mochten onze omstandigheden de oorzaak zijn van ons mentaal welbevinden, dan zouden we allemaal op dezelfde manier reageren op de berichten rond het virus. Maar dat is niet zo.

De één staat vrolijk te hoesten in de winkel, de ander poetst heel het huis met een ontsmettingsmiddel, iemand anders zit vrolijk op een bankje in de zon te keuvelen met de buurman en nog iemand anders stockeert WC-papier.virus corona paniek

Photo by Claire Mueller on Unsplash

Als onze omstandigheden niet bepalend zijn voor ons mentaal welbevinden, wat dan wel?

Ons denk/voel/gedrag-systeem.

Ons denken bepaald ons voelen en zal in het verlengde aanleiding geven tot gedrag.

Dus denk ik angstige gedachten, dan zal ik me angstig voelen en zal ik me daar ook naar gedragen.

Op zich is iedereen wel mee met deze logica. Het wordt echter lastiger als we hiermee aan de slag willen. Omdat ons voelen en ons gedrag ook bepaald worden door onbewuste gedachten, helpt het niet (veel) om de ene gedachte door een andere te vervangen.

Wat helpt dan wel? Om in te zien dat onze gedachten voorbij gaan, vluchtig zijn. Eens we dit kunnen in-zien, worden we als vanzelf minder opgeslorpt door onze gedachten, omdat we ze minder gewicht geven.

Virus paniek?

Hoe helpt dit artikel nu met de “virus-paniek” (mocht je het al zo ervaren). Op zich is het heel erg logisch dat we af en toe angstige gedachten hebben. De situatie zoals ze nu is is ongezien, we begeven ons op onbekend terrein en niemand weet wat de toekomst zal brengen.

En daar zit net een knelpunt. We willen graag “controle” houden, dus gaan we rationeel over dingen nadenken. Tot hier geen probleem. Wanneer wordt het lastig? Als we in gedachtencirkels verdwalen. Van piekermodus tot paniek heeft dan niet veel nodig.

Is hier een oplossing voor? Niet echt. We kunnen als mens nu eenmaal denken en dat denken gaat alle kanten op. Soms staat het denken ons ten dienste (denk maar aan de wetenschappers die nu op zoek zijn naar een remmer of een geneesmiddel) soms niet zo.

Wat kunnen we dan doen?

Wat we hier en nu weten om te doen.

Voor mij is dat me zo veel mogelijk houden aan de richtlijnen van de overheid.
Social distancing.

Als ik paniek-gedachten krijg, weten dat die ook weer voorbijgaan. En ook in-zien dat iedereen zich gedraagt naar het denken dat hij/zij heeft in het moment.

Die “hier en nu weten wat te doen”- wijsheid, is er voor iedereen. En dat zal er voor iedereen anders uitzien. Maar iedereen beschikt over de nodige dosis gezond verstand om om te gaan met deze uitzonderlijke situatie.

En dat zie je ook al in de media. Ondanks de “paniek-gedachten” zijn er ook creatieve gedachten, mensen die komen met nieuwe ideeën, mensen die solidair zijn met anderen en helpen waar ze kunnen, er komen nieuwe initiatieven en er ontstaat een samenhorigheid in deze crisis.

Het denken is een mooie kracht.
En als we het niet te veel in de weg zitten, kan het ons helpen om prachtige dingen te creëren, ook in tijden van virus-paniek.

___________________________________________________________________________

Het in-zicht dat we onze gedachten voelen en niet onze omstandigheden verwijst naar “the inside out understanding”.
Wil je hier graag meer over weten?
Neem contact op, ik kijk ernaar uit om samen met je te verkennen hoe deze inzichten jouw werk en je leven kunnen veranderen!

De 3 principes … wasmedadde … ??

Ik ben recent gecertifieerd als “transformative coach”. Dit betekent dat ik mijn coachgesprekken opbouw op basis van “the 3 principles”. Dit paradigma beschrijft van waaruit wij het leven ervaren en beleven. Het wordt ook wel “the inside out understanding” genoemd.

Veel woorden uit “the 3 principles” zijn in het Engels. Dit is omdat nog maar weinig coaches in België (ik ken er zelf 2) met deze principes bezig zijn. Gezien onze Nederlandse taal en de Engelse taal meer en meer in elkaar verweven geraken, ga ik me nu even niet bezig houden om deze woorden te vertalen. Dat is eigenlijk ook niet relevant.

 

Maar waarin verschilt zo’n transformatief gesprek vanuit die 3 principes van een coachingsgesprek?

Als mensen een coach onder de arm nemen is dat vaak omdat ze niet tevreden zijn, omdat ze iets willen veranderen aan hun omstandigheden. We willen iets buiten ons veranderen omdat we denken dat dat binnen in ons een verschil zal maken. En dus is het een logische stap om een coach aan te spreken, doelen te stellen, een stappenplan op te maken en voor jezelf een aantal mijlpalen in te bouwen zodat je op de juiste route blijft. Het klinkt allemaal heel logisch, en vaak werkt het ook … een beetje.

Waar echter een fundamenteel misverstand zit, is dat onze omstandigheden bepalen hoe we ons voelen. Dat klopt niet. Onze omstandigheden staan los van hoe we het leven ervaren. Vandaar het begrip “inside out”. De beleving van onze realiteit komt niet van buitenaf. We creëren zelf onze mentale realiteit, waardoor onze beleving ervan ook een eigen creatie is. Daarom ziet iedereen de wereld op een andere manier, zijn er zoveel verschillen van mening, is het advies dat je aan anderen geeft vaak alleen zinvol voor jezelf, en zal de ene mens zot worden als hij in de file staat en de ander het ervaren als een “zen”-momentje.

Analyseren en begrijpen

Als we onze realiteit van binnen uit beleven, dan heeft het weinig zin om onze omstandigheden te veranderen. En hierin verschilt een transformatief coachingsgesprek 180° van een “gewoon” coachingsgesprek.

Tijdens het transformatief coachingsgesprek verkennen we hoe we onze eigen realiteit creëren. We onderzoeken de principes die erachter zitten en als ultieme vraag komen we vaak uit bij “wie zijn we dan eigenlijk écht”.

Wat mij enorm boeit in deze gesprekken is dat ze telkens anders zijn. De antwoorden variëren van cliënt tot cliënt, hoewel ze telkens een bron van dezelfde waarheid in zich hebben.

coaching gesprekPhoto by Harli Marten on Unsplash

Tijdens zo’n gesprek komen zowel cliënt als coach meer tot “leven”. We krijgen meer waardering voor wat het is om “in leven” te zijn. We krijgen een ander in-zicht in wie we zijn en waarom we (niet) doen wat we doen.

Om het kort samen te vatten : sinds ik gestart ben met mensen begeleiden ben ik steeds op zoek geweest naar

“Ik wil niet meer doen om te zijn
Ik wil doen vanuit zijn”.

En dat is wat de 3 principles mij brengen.

Het in-zicht dat we onze gedachten voelen en niet onze omstandigheden verwijst naar “the inside out understanding”.
Wil je hier graag meer over weten?
Neem contact op, ik kijk ernaar uit om samen met je te verkennen hoe deze inzichten jouw werk en je leven kunnen veranderen!

Je moet het leren aanvaarden … of niet?

Het gaat de laatste tijd echt goed met me. Sinds ik de “inside out understanding” heb ontdekt ontvouwt het leven zich als een echt cadeautje. Ik ervaar minder frustraties, als er iets gebeurt wat lastig is kan ik dat gemakkelijker relativeren, ik sta meer open voor nieuwe dingen en ik lach veel meer de laatste tijd.

Alleen is het enorm moeilijk om te beschrijven wat er dan precies gebeurt.

Ik … last van stress??!!

Toen ik een paar weken terug enorm gefrustreerd was op het werk (zie ook dit blogje) kreeg ik last van brandend maagzuur. Wat me eigenlijk nog nooit was overkomen.

In eerste instantie ging ik langs bij de dokter om af te toetsen dat er niets anders aan de hand was. Maar nee hoor, voor de rest is alles piekfijn in orde, stress dus.

Toen ging mijn mallemolen aan de gang …
“Lap, daar heb je het!
Ik die zoveel zou moeten weten over stress door de opleidingen die ik volgde, door de boeken die las … Ik die weet hoe ons denk/voelsysteem werkt, Ik krijg dat soort maagklachten van de stress?”

Er volgde nog een gigantische klaagzang met een pak oordelen, maar die zal ik je besparen.

Dat kan toch niet …. ik moet daar tegen kunnen!

Gevolg : ik ging opnieuw aan de slag  – tegen beter weten in – met yoga en ademhalingsoefeningen, ik begon meer op mijn eten te letten.

Nu, op zich is er niets mis met ademhalingsoefeningen en yoga, begrijp me niet verkeerd!!
Als je ervaart dat dit je helpt, vooral blijven doen!!

Maar ik geraakte nog meer gefrustreerd, want ik “moest” opstaan om mijn yoga oefeningen te doen en ik “moest” beter ademhalen en ik “moest” van alles en nog wat. Herkenbaar?

Tot ik er na een paar dagen – ik hield het niet lang vol – genoeg van had.
En ik dacht bij mezelf : f*%£k it! Dan heb ik maar maagzuur!

Een vrolijke hinde … wtf?

Wat in de dagen daarna volgde kan ik moeilijk omschrijven.

Langzaam maar zeker kwam mijn hoofd tot rust. Alsof er langzaam een deken van sereniteit over me heen werd gelegd. De maagklachten verdwenen en sindsdien ga ik door het leven als een vrolijke hinde.

Photo by Kate Stone Matheson on Unsplash

En ik haat het dat ik zo’n vage, wollige, psycho-babble, spirituele bull shit beschrijvingen gebruik. Ik heb indertijd wel wat boeken verslonden van die aard en ik kon er niets mee.
Dan zei ik in mezelf tegen die schrijvers:
“Hoe zo, je voelde een deken van sereniteit over je heen?
Hoe moet ik dat in ‘s hemelsnaam zelf gedaan krijgen?
En wtf is een vrolijke hinde???”

En dat is het ‘m net.
Ik deed niets … het overkwam me.
Alsof die sereniteit uit een andere laag kwam, ver weg van mijn rationele ik die alles wil begrijpen, onder controle houden en perfect kunnen uitleggen (lastig hé!! 😉 ).

Achteraf bekeken zou je natuurlijk kunnen zeggen dat ik de situatie volledig omarmd heb, dat ik ze aanvaard heb.
Maar in het moment had ik absoluut niet het idee dat ik de situatie omarmde of dat ik iets aan het aanvaarden was.
In het moment was ik het gewoonweg beu en gaf ik op.

The Inside Out Understanding

En dat is iets wat vanuit The Inside Out Understanding ook geponeerd wordt.
Ons systeem is zelf regulerend ….
Als we niet té veel in de weg zitten, als we niet té veel zelf ons denken willen sturen en veranderen, dan corrigeert het systeem zich vanzelf. Een rustige en kalme geest is onze “default”.
De principes achter onze menselijke beleving beschrijven dit zeer mooi. Via in-zicht in deze principes – hoe onze menselijke beleving werkt, niet hoe we moeten leven – doorzien we stress situaties gemakkelijker en komt onze ratio sneller tot rust.

Het feit dat ik woorden moet gebruiken die tekortschieten om dit te beschrijven vind ik jammer. Ik kan alleen hopen dat waar ik naar wil verwijzen je aanspreekt en dat je interesse hebt om het voor jezelf te ervaren.


Ik wil in het voorjaar starten met een online groepje hierrond.
Hoe we stress kunnen verkennen vanuit “The Inside Out Understanding
Kijk ook mijn uitnodiging via dit filmpje. Interesse om mee te doen?
Stuur me een mailtje!

Mijn team zit in een klaagspiraal, wat nu?

Naast mijn werk als loopbaancoach, werk ik ook in dienstverband.
De laatste tijd viel me op dat ik behoorlijk gestresseerd rondliep en dat ik, samen met collega’s, snel verviel in zagen en klagen.

Maar het bleek niet zo gemakkelijk om mijn gedrag te veranderen.
Tot ik een in-zicht kreeg.

Als je het niet ziet, dan zie je het niet.

Een verhaaltje : ik was in het begin van dit jaar in Athene. Ik verbleef er met mijn co-studenten om de tweede week Supercoach Academy te volgen.
Toen iedereen “s morgens klaar was om te vertrekken uit het appartement, wou ik als laatste de deur toetrekken.

Dit is wat ik zag ….

Ahoewel .. niet helemaal ….

Ik stond naar de deur te kijken en ik had geen sleutel. Ik zag maar niet hoe ik de deur kon dichtkrijgen zonder een sleutel. Ik zag de kerstversiering en ik dacht nog bij mezelf “wat een lelijk ding”.

Ik stond wat onhandig naar de deur te staren …

Plots zag ik dat dat grote ronde goudkleurig ding geen deel uitmaakte van de kerstversiering…. Het was de deurknop!

Ik moest lachen om mezelf … Als je het niet ziet, dan zie je het niet.

In-zicht leidt tot gedragsverandering.

Uit bovenstaand verhaaltje blijkt dat ons gedrag verandert (in dit geval : stoppen met staren en de deur gewoon dichttrekken) als we zien, van binnenuit, dat er ander gedrag mogelijk is. En natuurlijk had iemand me kunnen zeggen : Mieke, trek nu aan die deurknop!. Maar zolang ik de knop niet zag, zou ik dat nog niet gekund hebben.

Hetzelfde met de klaagspiraal.

Rationeel weet iedereen dat klagen niet zo constructief is. Alleen, “zag” ik het niet van binnenuit. Het was pas toen ik het in-zicht kreeg dat ik hoefde te klagen, dat er ook iets veranderde in mijn gedrag.

Ik hoor je denken … HUNH??? Wat bedoelt ze daarmee?
Ik probeer het uit te leggen.

Dit in-zicht kan ik niet anders verklaren als : er gebeurde een verschuiving in mezelf, hoe ik keek naar die klaagspiraal.

Waar ik eerder geen enkele andere uitweg zag dan om mee te klagen met mijn collega’s (want … het is toch wel erg wat er gebeurde). Zag ik plots dat de redenen waarom ik klaagde tijdelijk, niet persoonlijk en niet waar zijn.

Toen deze shift in mezelf gebeurde, kreeg ik veel meer vrijheid om om te gaan met de klaagspiraal.

Soms kan ik er gewoonweg uitblijven, soms ga ik er half in mee, en soms zie ik pas als ik thuis ben dat ik er toch terug ben ingestapt. En als dit laatste toch gebeurt, vind ik het veel minder erg dan voorheen.

Er is niets “te doen”.

En nu komt het “tricky” stukje …. We hebben hier geen controle over.
Dit is voor mij het meest frustrerende maar ook het meest dankbare stuk uit The inside out understanding.

Als je het niet ziet, dan zie je het niet.

Je kan er niets aan doen, je kan een in-zicht niet forceren. Integendeel zelfs, als we gaan analyseren en piekeren over de situatie, dan is er eigenlijk minder ruimte vrij voor een in-zicht.
Aan de andere kant … als je het niet ziet, dan zie je het niet.

Je kan er niets aan doen, dus hoef ik me ook niet ontzettend stom of schuldig te voelen, hoef ik mezelf ook niets te verwijten als ik nog eens in die klaagspiraal stap.
Het “in de klaagspiraal” zitten, wordt veel lichter en op een gegeven moment zelfs grappig.

Photo by Shane Rounce on Unsplash

En de rest van het team?

Ik merk dat ik ondertussen – soms  – een meer constructieve inbreng heb tijdens zo’n klaagspiraal. Waardoor collega’s – soms – ook anders gaan kijken naar de dingen.
Ik ben ervan overtuigd dat als zelfs maar 1 persoon in een team zich anders gaat gedragen, dit een effect zal hebben op het ganse team.


Het in-zicht dat we onze gedachten voelen en niet onze omstandigheden verwijst naar “the inside out understanding”.
Wil je hier graag meer over weten?
Neem contact op, ik kijk ernaar uit om samen met je te verkennen hoe deze inzichten jouw werk en je leven kunnen veranderen!

Stel dat … je op een andere manier kan omgaan met stress?

 

In dit filmpje nodig ik je uit om samen met mij te verkennen wat het betekent om vanuit The Inside Out Understanding naar stress te kijken.

Wil je graag meedoen?
Stuur me een berichtje!

 

PC02 – Doen wat je graag doet of graag doen wat je aan het doen bent? – Deel 2

Nathalie en Mieke verkennen in deze aflevering van hun podcast wat het betekent om een job te doen die je graag doet. De geluidskwaliteit is niet optimaal, daar werken we aan tegen een volgende aflevering!

 

Muziek uit de YouTube Audiobibliotheek
Hear the noise : John Deley and the 41 Players

PC01 – Doen wat je graag doet of graag doen wat je aan het doen bent? – Deel 1

Nathalie en Mieke verkennen in deze eerste aflevering van hun podcast wat het betekent om een job te doen die je graag doet. De geluidskwaliteit is niet optimaal, daar werken we aan tegen een volgende aflevering!

 

Muziek uit de YouTube Audiobibliotheek
Hear the noise : John Deley and the 41 Players

“Waarom pas ik niet in dat perfecte plaatje?”

Ik lees dit artikel op de nws-site.
Ja, ook ik was destijds een dertiger die niet in het perfecte plaatje paste.

Het is niet eenvoudig om als enige in je vriendenkring geen relatie te hebben, niet te trouwen, geen kinderen te krijgen. Het leek alsof er iets niet klopte, alsof ik een paar “foute” keuzes had gemaakt die ervoor zorgden dat mijn leven er niet uitzag zoals “schijnbaar” dat van zoveel anderen.

Een ellenlange lijst met vragen hield me wakker ‘s nachts : Wie ben ik, wat wil ik, hoe kan ik mijn leven vormgeven en hoe pak ik dat het beste aan?

Huisje, tuintje, hondje, kindje?

Ik zag het niet zitten om een BOM te worden, dus dat was een bewuste keuze. Maar ik had er niet zelf voor gekozen om geen partner tegen het lijf te lopen, het gebeurde gewoon niet. Ik had er ook niet zelf voor gekozen om me niet goed te voelen in de jobs die ik toen deed, dat gebeurde gewoon.

Na jaren proberen, een hoop blind dates, veel boeken lezen, verschillende therapeuten verslijten, heel wat zelfverwijt en nog minder begrip voor mezelf, begon ik te twijfelen hoeveel impact ik eigenlijk zelf had op hoe mijn leven loopt.

Maatschappelijke druk … is verzonnen

Wat is eigenlijk die maatschappelijke druk, die ik toen ook voelde, en wat telkens maar aan bod komt in dat artikel op nws?

Toen besefte ik dat die “maatschappelijke druk” eigenlijk iets is wat in mijn hoofd leefde. Er bestaat geen enkele wettekst die zegt dat je moet trouwen en kinderen krijgen. Ook mijn ouders hadden dat nooit uitgesproken : we verwachten dat je trouwt en kinderen krijgt. Zelfs mijn vrienden hebben die woorden nooit uitgesproken.

Maar op één of andere manier had ik dat wel zo opgenomen, dacht ik dat zij dat van mij verwachtten.

En daar gaat het om. We voelen niet onze omstandigheden, maar onze gedachten over die omstandigheden (zelfs al zijn die gedachten onbewust).

Ik heb veel “alleen” gedaan in die periode. Vrienden zaten volop in baby-tijd, ik voelde minder aansluiting (of dacht ik dit alleen maar?) en dus begon ik veel meer in mijn eentje te doen. Het was niet de maatschappelijke druk die ik voelde maar de druk van mijn eigen innerlijke dialoog. Het was niet de druk van het oordeel van mijn vrienden of familie die ik voelde, maar het oordeel dat ik had over mezelf. Eens ik dat begon in te zien is mijn beleving van “niet passen in het perfecte plaatje” helemaal veranderd.

Photo by David Taffet on Unsplash

Ik ben nu 45+ en kijk terug op mijn dertiger jaren als een enorme wirwar van emoties en heel erg zoeken naar mezelf. Dat is intussen wel geminderd.

Het perfecte plaatje … is verzonnen.

Het vreemde is dat mensen die toen leken te passen in het “perfecte plaatje”, dat intussen ook niet meer doen. Niets is wat het lijkt.

Jouw perfecte plaatje is niet mijn perfecte plaatje en omgekeerd. Het is iets wat verzonnen is … in mijn hoofd en in het jouwe. Dat “perfecte plaatje” bestaat helemaal niet.

En sommige dingen overkomen ons (of niet) in dit leven. Dat hebben we niet onder controle. Het in-zicht dat we onze gedachten voelen, en niet onze omstandigheden, heeft voor mij wel betekend dat ik veel meer rust gevonden heb in mezelf.

Ik wens al die dertigers die niet in het perfecte plaatje passen, hetzelfde toe.


Het in-zicht dat we onze gedachten voelen en niet onze omstandigheden verwijst naar “the inside out understanding”.
Wil je hier graag meer over weten?
Neem contact op, ik kijk ernaar uit om samen met je te verkennen hoe deze inzichten jouw werk en je leven kunnen veranderen!

3 tips voor als je niet weet wat je wil

1/ Je kan niet verkeerd kiezen

Veel cliënten in mijn praktijk zijn bang om de verkeerde keuze te maken. Ze voelen zich ongelukkig in hun job en willen deze ervaring niet nog een keer beleven. Begrijpelijk. Dat is wat we doen, we proberen controle te houden over ons leven en we willen zo veel mogelijk pijnlijke situaties vermijden.

Het klinkt heel logisch, maar dat is niet hoe het in realiteit werkt. We hebben niet alle factoren onder controle. We kunnen alleen maar keuzes maken met wat we in het “nu” weten en gaandeweg ondervinden hoe het uitdraait.

Gelukkig kunnen we bijsturen als we dat willen. En zo rijgen we ervaringen in ons leven aan elkaar, de ene ervaring na de andere.

Photo by Daniel Mingook Kim on Unsplash ik weet niet wat ik wil

2/ Binnen 5 jaar ben je niet wie je nu bent

In mijn praktijk komen meer en meer jongeren die willen ontdekken wat ze voor “de rest van hun leven” willen doen. Ik vermoed opnieuw, om een gecontroleerd leven te kunnen leiden zonder teleurstellingen en ongemak.

Maar sta er eens bij stil …. Weet jij wie je zal zijn binnen 5, 10, 20 jaar? Je zal in ieder geval niet dezelfde persoon zijn die je nu bent. Hoe kan je dan nu beslissen wat je zal willen doen binnen 20 jaar?

We kunnen alleen vanuit het nu vertrekken. Hoe is het nu, wat vinden we nu belangrijk en waar kunnen we nu mee bezig zijn. Of dit hetzelfde blijft gedurende de volgende 5 jaar, ontdekken we gaandeweg.

3/ Je job kan je niet gelukkig maken

Ook deze linkt aan de twee vorige, we willen heel graag vervelende ervaringen vermijden en dat kan niet. Vandaar ook de hoop die vele mensen hebben in mijn praktijk : “als ik maar een job had die bij me past, dan zou alles beter zijn”.
Maar dat maken we onszelf wijs….
Heb je al ooit iemand ontmoet die geen vervelende dingen meemaakt?

Ik verklaar me nader : ons gevoel van geluk komt niet van onze omstandigheden, maar van hoe we hierover denken.
Waarom kan je job jou niet gelukkig maken?
Omdat een ervaring van geluk nooit van buitenaf komt.


Deze drie tips verwijzen naar “the inside out understanding”.
Wil je hier graag meer over weten?
Neem contact op, ik kijk ernaar uit om samen met je te verkennen hoe deze inzichten jouw werk en je leven kunnen veranderen!

5 tips om jezelf een goed gevoel te geven

Als gastblogger voor mijn loopbaancentrum sterk op je werk schreef ik deze blog : https://www.sterkopjewerk.be/blogitem/5-tips-om-jezelf-een-goed-gevoel-te-geven-20190624

Eigenlijk is dit een catchy titel om jou dit artikel te doen lezen. Want jezelf een goed gevoel geven …. Dat lukt eigenlijk niet.

Misschien heb je het al geprobeerd : een affirmatie herhalen of positief denken, dat lukt, voor eventjes. En daarna zit je terug in je dagdagelijkse beslommeringen.

1/ het misverstand : wat we denken voelen we

Iets wat veel mensen niet weten is dat denken en voelen nauw op elkaar aansluiten. Wat we denken voelen we en omgekeerd. Niet jouw omstandigheden geven je stress, maar hoe je denkt over jouw omstandigheden.

Ga maar eens voor jezelf na : een sollicitatiegesprek doen vinden we niet leuk. Dat is spannend, klamme handen, hartkloppingen, zweten.

Een andere activiteit die ook spannend is, waar je klamme handen van krijgt, hartkloppingen en zweten is seks … Wat we dan weer wel leuk vinden.

Het zijn (op het hoogtepunt na) dezelfde lichaamssensaties, maar omdat we er aan andere betekenis aan geven (denken) beleven we dit op een hele andere manier (voelen).

Zeg je nu ok, dan hoef ik alleen de manier waarop ik betekenis geef aan de dingen te veranderen? Lees dan vooral verder, want dat is ook een misverstand.

2/ gedachten en gevoelens zijn tijdelijk

Onderzoek het eens bij jezelf. Hoe lang duurt een “gevoel”?

Ik was vorige week boos op mijn partner en toen haalde hij een grapje uit en moest ik lachen. Hopla, weg met de boosheid.

En dat geldt evenzeer voor de prettige gevoelens (ik zal niet terug over seks beginnen).

Gedachten en gevoelens zijn niet permanent, ze komen en gaan, en daar hoeven we zelf eigenlijk helemaal niets voor te doen. Dat gebeurt automatisch.

3/ Probeer niet om jezelf beter te “denken”

De reden waarom we ons slecht voelen, is omdat er gedachtes door ons hoofd dwarrelen die ons een slecht gevoel geven, bewust of onbewust. Dat hoeft geen probleem te zijn, zoals eerder geschreven, gedachtes en gevoelens gaan zo weer voorbij.

Gelijk welke techniek je ook toepast,  we proberen onze gedachten weg te denken met andere gedachtes. Maar dat “weg denken”, creëert nog meer gedachten.

Test het voor jezelf eens uit … als je je slecht voelt, kan je dan eens “niets” doen?
Want, wie ben jij, zonder al die gedachtes door je hoofd?

4/ Laat je gezond verstand toe

We opereren allemaal op twee soorten denken. Enerzijds het rationele denken, het oorzaak gevolg denken. Dat leren we al heel vroeg op school. Als er een probleem is, dan moeten we dat oplossen door er hard over na te denken.

Alleen, dat er hard over nadenken, staat in de weg van onze tweede soort denken, nl. dat creatieve, intuïtieve denken. In de volksmond ook gewoon ons gezond verstand genoemd.

Je hebt het zelf al wel gemerkt. Je zit aan tafel  over een probleem gebogen. De hersenen kraken, maar niemand komt met een goed idee.

Je geeft het op en de volgende morgen onder de douche weet je ineens wat je volgende stap zou kunnen zijn. Daarover heb ik het, dat gezonde verstand. Dat is er wél … alleen hebben we geleerd om te rekenen op een andere strategie.

Niet dat logisch denken niet van pas komt, dat hebben we nodig om praktische zaken te regelen. Maar zit je met een probleem waar je niet alle variabelen kent (en bijna alles wat met andere mensen te maken heeft is zoiets) zou je dan je gezonde verstand eens een kans willen geven?

5/ Love what you do, don’t do what you love.
(Hou van wat je doet, doe niet waarvan je houdt.)

Als we voelen wat we denken, dan kan mijn “gelukkig zijn” nooit afkomstig zijn van de job die ik doe of van de omstandigheden waarin ik me bevind.

Maar hoe zit het dan met werk doen dat je graag doet of je goed voelen op mijn job?

Tijdens een coachingsgesprek, ben ik helemaal in het moment, heb ik weinig aandacht voor het gekwetter in mijn hoofd. Ook al had ik het uur ervoor helemaal geen zin om aan het gesprek te beginnen.

Hetzelfde met de afwas, ik haat afwassen. Maar eenmaal ik eraan begin geraak ik volledig ondergedompeld in de ervaring. Opnieuw, zonder al te veel gekwetter in mijn hoofd, en de afwas is in een mum van tijd gedaan.

Dus eigenlijk 2x dezelfde ervaring : eerst een hoop gedachten in mijn hoofd over geen goesting, dan volledig opgaan in het moment. Maar mijn oordeel over een coachingsgesprek (doe ik graag) en afwassen (doe ik niet graag) zorgt voor een andere beleving.

Grappig toch?

Waar het om gaat is inzien dat hoe we over iets denken, bepaalt hoe we iets ervaren.

Hoe voel je je dan beter op het werk?

Niet door gedachten en gevoelens bewust te gaan manipuleren.
Maar stel dat het lezen van deze blog bij jou iets raakt of triggert. De volgende keer als je gefrustreerd op je werk zit, flitst deze blog misschien door je hoofd.
Dan wordt het interessant …


Benieuwd hoe jouw innerlijk weten werkt? (cf The inside out understanding)
Neem contact op, ik kijk ernaar uit om samen met je te verkennen hoe deze inzichten jouw werk en je leven kunnen veranderen!

 

3 grote inzichten over conflict

Als gastblogger voor Sterk op je werk schreef ik dit bericht over conflicten.
Je kan het ook hier vinden : https://www.sterkopjewerk.be/blogitem/3-grote-inzichten-over-conflicten-20190624

Conflicten zijn normaal

We willen graag conflicten vermijden. Het is niet aangenaam, het is spannend, we voelen ons er ongemakkelijk bij, we willen vooral niemand kwetsen. En toch zijn conflicten de normaalste zaak in de wereld.

Kan je je inbeelden? Een wereld waarin iedereen hetzelfde denkt en er nooit een meningsverschil is? Er zou weinig innovatie zijn.

Conflicten zijn vruchtbare grond om nieuwe ideeën te ontwikkelen. Het is net het verschil wat voor verandering zorgt.

Heb je een conflict met je collega? Bedenk dan eens : waarom zou het goed zijn om dit conflict te hebben? Waar verschillen jullie van mening? Hoe kijkt deze persoon naar de wereld om er op die manier over te denken?
Mochten jullie in overleg gaan, zou hieruit iets nieuw kunnen ontstaan?

https://unsplash.com/photos/3qucB7U2l7I

Neem het niet persoonlijk

Het is een cliché als een huis … en toch lukt dat niet altijd zo gemakkelijk.

Als ik teams begeleid vraag ik dikwijls : “Wie onder jullie heeft, in het overbrengen van een boodschap, eigenlijk altijd de beste bedoeling?” Waarbij iedereen natuurlijk zijn hand opsteekt.

Bij de volgende vraag : “Wie onder jullie voelt zich al eens gekwetst of geraakt, als iemand uit het team een moeilijke boodschap brengt?” En opnieuw steekt iedereen zijn hand op.

Iedereen communiceert met de beste bedoeling … en toch kwetsen we mekaar soms zonder dat we dat willen ….
Bedoeling en interpretatie zitten niet op dezelfde lijn, terwijl niemand daar “bewust” voor kiest. Hoe kan dat dan persoonlijk tegen jou zijn?

Als je ervan uitgaat dat jouw collega met de beste intentie iets doet of zegt, verandert dat hoe je naar het conflict kijkt? Indien je de goede intentie zou benoemen van je collega en je vertelt erbij waarom dit jou heeft geraakt, zou dit een ander soort gesprek op gang kunnen brengen?

Smeed het ijzer als het koud is

De meeste boeken over conflicthantering zullen aanraden om het conflict zo snel mogelijk uit te praten. Ik ga akkoord met deze bewering, maar wil ze wel even nuanceren.

Wanneer is dat, zo snel als mogelijk?

Voel je dat de spanning tussen jou en je collega hoog oploopt? Merk je dat je nog volop in je boosheid zit? Voel je je zo geraakt dat je nog moeilijk uit je woorden geraakt? Neem dan even een pauze.

Als je vol in de emotie zit is het niet handig om een conflict uit te praten. Ons lijf reageert op heel wat prikkels, we zitten in vechten of vluchten modus, en we willen maar 1 ding : gelijk krijgen. Geen goed vertrekpunt om een conflict uit te praten.

Zo snel als mogelijk betekent dus ook : wanneer jij wat rustiger bent, de zaak vanop een afstand kan bekijken en met mildheid naar je collega kan kijken. Soms is dat al na een halfuurtje, maar soms heb je misschien een paar dagen nodig. De nadruk ligt op “mogelijk”, niet op “snel”.

Stel het echter niet té lang uit, oude koeien uit de sloot halen is niet bevorderlijk voor de samenwerking. Of misschien merk je wel dat het zinloos is om het er nog over te hebben, altijd alles moeten uitspreken is ook niet nodig.

Wil je meer weten over hoe je een conflict goed kan aanpakken?

Een aanrader is de methode van verbindende of geweldloze communicatie. Met deze 4 stappen kan je moeilijke boodschappen toch op een verbindende manier brengen, met respect voor jezelf en je gesprekspartner.

Natuurlijk kan jouw loopbaanbegeleider je ook ondersteunen om je voor te bereiden op een moeilijk gesprek.


Benieuwd hoe jouw innerlijk weten werkt? (cf The inside out understanding)
Neem contact op, ik kijk ernaar uit om samen met je te verkennen hoe deze inzichten jouw werk en je leven kunnen veranderen!