“Waarom pas ik niet in dat perfecte plaatje?”

Ik lees dit artikel op de nws-site.
Ja, ook ik was destijds een dertiger die niet in het perfecte plaatje paste.

Het is niet eenvoudig om als enige in je vriendenkring geen relatie te hebben, niet te trouwen, geen kinderen te krijgen. Het leek alsof er iets niet klopte, alsof ik een paar “foute” keuzes had gemaakt die ervoor zorgden dat mijn leven er niet uitzag zoals “schijnbaar” dat van zoveel anderen.

Een ellenlange lijst met vragen hield me wakker ‘s nachts : Wie ben ik, wat wil ik, hoe kan ik mijn leven vormgeven en hoe pak ik dat het beste aan?

Huisje, tuintje, hondje, kindje?

Ik zag het niet zitten om een BOM te worden, dus dat was een bewuste keuze. Maar ik had er niet zelf voor gekozen om geen partner tegen het lijf te lopen, het gebeurde gewoon niet. Ik had er ook niet zelf voor gekozen om me niet goed te voelen in de jobs die ik toen deed, dat gebeurde gewoon.

Na jaren proberen, een hoop blind dates, veel boeken lezen, verschillende therapeuten verslijten, heel wat zelfverwijt en nog minder begrip voor mezelf, begon ik te twijfelen hoeveel impact ik eigenlijk zelf had op hoe mijn leven loopt.

Maatschappelijke druk … is verzonnen

Wat is eigenlijk die maatschappelijke druk, die ik toen ook voelde, en wat telkens maar aan bod komt in dat artikel op nws?

Toen besefte ik dat die “maatschappelijke druk” eigenlijk iets is wat in mijn hoofd leefde. Er bestaat geen enkele wettekst die zegt dat je moet trouwen en kinderen krijgen. Ook mijn ouders hadden dat nooit uitgesproken : we verwachten dat je trouwt en kinderen krijgt. Zelfs mijn vrienden hebben die woorden nooit uitgesproken.

Maar op één of andere manier had ik dat wel zo opgenomen, dacht ik dat zij dat van mij verwachtten.

En daar gaat het om. We voelen niet onze omstandigheden, maar onze gedachten over die omstandigheden (zelfs al zijn die gedachten onbewust).

Ik heb veel “alleen” gedaan in die periode. Vrienden zaten volop in baby-tijd, ik voelde minder aansluiting (of dacht ik dit alleen maar?) en dus begon ik veel meer in mijn eentje te doen. Het was niet de maatschappelijke druk die ik voelde maar de druk van mijn eigen innerlijke dialoog. Het was niet de druk van het oordeel van mijn vrienden of familie die ik voelde, maar het oordeel dat ik had over mezelf. Eens ik dat begon in te zien is mijn beleving van “niet passen in het perfecte plaatje” helemaal veranderd.

Photo by David Taffet on Unsplash

Ik ben nu 45+ en kijk terug op mijn dertiger jaren als een enorme wirwar van emoties en heel erg zoeken naar mezelf. Dat is intussen wel geminderd.

Het perfecte plaatje … is verzonnen.

Het vreemde is dat mensen die toen leken te passen in het “perfecte plaatje”, dat intussen ook niet meer doen. Niets is wat het lijkt.

Jouw perfecte plaatje is niet mijn perfecte plaatje en omgekeerd. Het is iets wat verzonnen is … in mijn hoofd en in het jouwe. Dat “perfecte plaatje” bestaat helemaal niet.

En sommige dingen overkomen ons (of niet) in dit leven. Dat hebben we niet onder controle. Het in-zicht dat we onze gedachten voelen, en niet onze omstandigheden, heeft voor mij wel betekend dat ik veel meer rust gevonden heb in mezelf.

Ik wens al die dertigers die niet in het perfecte plaatje passen, hetzelfde toe.


Het in-zicht dat we onze gedachten voelen en niet onze omstandigheden verwijst naar “the inside out understanding”.
Wil je hier graag meer over weten?
Neem contact op, ik kijk ernaar uit om samen met je te verkennen hoe deze inzichten jouw werk en je leven kunnen veranderen!

3 tips voor als je niet weet wat je wil

1/ Je kan niet verkeerd kiezen

Veel cliënten in mijn praktijk zijn bang om de verkeerde keuze te maken. Ze voelen zich ongelukkig in hun job en willen deze ervaring niet nog een keer beleven. Begrijpelijk. Dat is wat we doen, we proberen controle te houden over ons leven en we willen zo veel mogelijk pijnlijke situaties vermijden.

Het klinkt heel logisch, maar dat is niet hoe het in realiteit werkt. We hebben niet alle factoren onder controle. We kunnen alleen maar keuzes maken met wat we in het “nu” weten en gaandeweg ondervinden hoe het uitdraait.

Gelukkig kunnen we bijsturen als we dat willen. En zo rijgen we ervaringen in ons leven aan elkaar, de ene ervaring na de andere.

Photo by Daniel Mingook Kim on Unsplash ik weet niet wat ik wil

2/ Binnen 5 jaar ben je niet wie je nu bent

In mijn praktijk komen meer en meer jongeren die willen ontdekken wat ze voor “de rest van hun leven” willen doen. Ik vermoed opnieuw, om een gecontroleerd leven te kunnen leiden zonder teleurstellingen en ongemak.

Maar sta er eens bij stil …. Weet jij wie je zal zijn binnen 5, 10, 20 jaar? Je zal in ieder geval niet dezelfde persoon zijn die je nu bent. Hoe kan je dan nu beslissen wat je zal willen doen binnen 20 jaar?

We kunnen alleen vanuit het nu vertrekken. Hoe is het nu, wat vinden we nu belangrijk en waar kunnen we nu mee bezig zijn. Of dit hetzelfde blijft gedurende de volgende 5 jaar, ontdekken we gaandeweg.

3/ Je job kan je niet gelukkig maken

Ook deze linkt aan de twee vorige, we willen heel graag vervelende ervaringen vermijden en dat kan niet. Vandaar ook de hoop die vele mensen hebben in mijn praktijk : “als ik maar een job had die bij me past, dan zou alles beter zijn”.
Maar dat maken we onszelf wijs….
Heb je al ooit iemand ontmoet die geen vervelende dingen meemaakt?

Ik verklaar me nader : ons gevoel van geluk komt niet van onze omstandigheden, maar van hoe we hierover denken.
Waarom kan je job jou niet gelukkig maken?
Omdat een ervaring van geluk nooit van buitenaf komt.


Deze drie tips verwijzen naar “the inside out understanding”.
Wil je hier graag meer over weten?
Neem contact op, ik kijk ernaar uit om samen met je te verkennen hoe deze inzichten jouw werk en je leven kunnen veranderen!

5 tips om jezelf een goed gevoel te geven

Als gastblogger voor mijn loopbaancentrum sterk op je werk schreef ik deze blog : https://www.sterkopjewerk.be/blogitem/5-tips-om-jezelf-een-goed-gevoel-te-geven-20190624

Eigenlijk is dit een catchy titel om jou dit artikel te doen lezen. Want jezelf een goed gevoel geven …. Dat lukt eigenlijk niet.

Misschien heb je het al geprobeerd : een affirmatie herhalen of positief denken, dat lukt, voor eventjes. En daarna zit je terug in je dagdagelijkse beslommeringen.

1/ het misverstand : wat we denken voelen we

Iets wat veel mensen niet weten is dat denken en voelen nauw op elkaar aansluiten. Wat we denken voelen we en omgekeerd. Niet jouw omstandigheden geven je stress, maar hoe je denkt over jouw omstandigheden.

Ga maar eens voor jezelf na : een sollicitatiegesprek doen vinden we niet leuk. Dat is spannend, klamme handen, hartkloppingen, zweten.

Een andere activiteit die ook spannend is, waar je klamme handen van krijgt, hartkloppingen en zweten is seks … Wat we dan weer wel leuk vinden.

Het zijn (op het hoogtepunt na) dezelfde lichaamssensaties, maar omdat we er aan andere betekenis aan geven (denken) beleven we dit op een hele andere manier (voelen).

Zeg je nu ok, dan hoef ik alleen de manier waarop ik betekenis geef aan de dingen te veranderen? Lees dan vooral verder, want dat is ook een misverstand.

2/ gedachten en gevoelens zijn tijdelijk

Onderzoek het eens bij jezelf. Hoe lang duurt een “gevoel”?

Ik was vorige week boos op mijn partner en toen haalde hij een grapje uit en moest ik lachen. Hopla, weg met de boosheid.

En dat geldt evenzeer voor de prettige gevoelens (ik zal niet terug over seks beginnen).

Gedachten en gevoelens zijn niet permanent, ze komen en gaan, en daar hoeven we zelf eigenlijk helemaal niets voor te doen. Dat gebeurt automatisch.

3/ Probeer niet om jezelf beter te “denken”

De reden waarom we ons slecht voelen, is omdat er gedachtes door ons hoofd dwarrelen die ons een slecht gevoel geven, bewust of onbewust. Dat hoeft geen probleem te zijn, zoals eerder geschreven, gedachtes en gevoelens gaan zo weer voorbij.

Gelijk welke techniek je ook toepast,  we proberen onze gedachten weg te denken met andere gedachtes. Maar dat “weg denken”, creëert nog meer gedachten.

Test het voor jezelf eens uit … als je je slecht voelt, kan je dan eens “niets” doen?
Want, wie ben jij, zonder al die gedachtes door je hoofd?

4/ Laat je gezond verstand toe

We opereren allemaal op twee soorten denken. Enerzijds het rationele denken, het oorzaak gevolg denken. Dat leren we al heel vroeg op school. Als er een probleem is, dan moeten we dat oplossen door er hard over na te denken.

Alleen, dat er hard over nadenken, staat in de weg van onze tweede soort denken, nl. dat creatieve, intuïtieve denken. In de volksmond ook gewoon ons gezond verstand genoemd.

Je hebt het zelf al wel gemerkt. Je zit aan tafel  over een probleem gebogen. De hersenen kraken, maar niemand komt met een goed idee.

Je geeft het op en de volgende morgen onder de douche weet je ineens wat je volgende stap zou kunnen zijn. Daarover heb ik het, dat gezonde verstand. Dat is er wél … alleen hebben we geleerd om te rekenen op een andere strategie.

Niet dat logisch denken niet van pas komt, dat hebben we nodig om praktische zaken te regelen. Maar zit je met een probleem waar je niet alle variabelen kent (en bijna alles wat met andere mensen te maken heeft is zoiets) zou je dan je gezonde verstand eens een kans willen geven?

5/ Love what you do, don’t do what you love.
(Hou van wat je doet, doe niet waarvan je houdt.)

Als we voelen wat we denken, dan kan mijn “gelukkig zijn” nooit afkomstig zijn van de job die ik doe of van de omstandigheden waarin ik me bevind.

Maar hoe zit het dan met werk doen dat je graag doet of je goed voelen op mijn job?

Tijdens een coachingsgesprek, ben ik helemaal in het moment, heb ik weinig aandacht voor het gekwetter in mijn hoofd. Ook al had ik het uur ervoor helemaal geen zin om aan het gesprek te beginnen.

Hetzelfde met de afwas, ik haat afwassen. Maar eenmaal ik eraan begin geraak ik volledig ondergedompeld in de ervaring. Opnieuw, zonder al te veel gekwetter in mijn hoofd, en de afwas is in een mum van tijd gedaan.

Dus eigenlijk 2x dezelfde ervaring : eerst een hoop gedachten in mijn hoofd over geen goesting, dan volledig opgaan in het moment. Maar mijn oordeel over een coachingsgesprek (doe ik graag) en afwassen (doe ik niet graag) zorgt voor een andere beleving.

Grappig toch?

Waar het om gaat is inzien dat hoe we over iets denken, bepaalt hoe we iets ervaren.

Hoe voel je je dan beter op het werk?

Niet door gedachten en gevoelens bewust te gaan manipuleren.
Maar stel dat het lezen van deze blog bij jou iets raakt of triggert. De volgende keer als je gefrustreerd op je werk zit, flitst deze blog misschien door je hoofd.
Dan wordt het interessant …


Benieuwd hoe jouw innerlijk weten werkt? (cf The inside out understanding)
Neem contact op, ik kijk ernaar uit om samen met je te verkennen hoe deze inzichten jouw werk en je leven kunnen veranderen!

 

3 grote inzichten over conflict

Als gastblogger voor Sterk op je werk schreef ik dit bericht over conflicten.
Je kan het ook hier vinden : https://www.sterkopjewerk.be/blogitem/3-grote-inzichten-over-conflicten-20190624

Conflicten zijn normaal

We willen graag conflicten vermijden. Het is niet aangenaam, het is spannend, we voelen ons er ongemakkelijk bij, we willen vooral niemand kwetsen. En toch zijn conflicten de normaalste zaak in de wereld.

Kan je je inbeelden? Een wereld waarin iedereen hetzelfde denkt en er nooit een meningsverschil is? Er zou weinig innovatie zijn.

Conflicten zijn vruchtbare grond om nieuwe ideeën te ontwikkelen. Het is net het verschil wat voor verandering zorgt.

Heb je een conflict met je collega? Bedenk dan eens : waarom zou het goed zijn om dit conflict te hebben? Waar verschillen jullie van mening? Hoe kijkt deze persoon naar de wereld om er op die manier over te denken?
Mochten jullie in overleg gaan, zou hieruit iets nieuw kunnen ontstaan?

https://unsplash.com/photos/3qucB7U2l7I

Neem het niet persoonlijk

Het is een cliché als een huis … en toch lukt dat niet altijd zo gemakkelijk.

Als ik teams begeleid vraag ik dikwijls : “Wie onder jullie heeft, in het overbrengen van een boodschap, eigenlijk altijd de beste bedoeling?” Waarbij iedereen natuurlijk zijn hand opsteekt.

Bij de volgende vraag : “Wie onder jullie voelt zich al eens gekwetst of geraakt, als iemand uit het team een moeilijke boodschap brengt?” En opnieuw steekt iedereen zijn hand op.

Iedereen communiceert met de beste bedoeling … en toch kwetsen we mekaar soms zonder dat we dat willen ….
Bedoeling en interpretatie zitten niet op dezelfde lijn, terwijl niemand daar “bewust” voor kiest. Hoe kan dat dan persoonlijk tegen jou zijn?

Als je ervan uitgaat dat jouw collega met de beste intentie iets doet of zegt, verandert dat hoe je naar het conflict kijkt? Indien je de goede intentie zou benoemen van je collega en je vertelt erbij waarom dit jou heeft geraakt, zou dit een ander soort gesprek op gang kunnen brengen?

Smeed het ijzer als het koud is

De meeste boeken over conflicthantering zullen aanraden om het conflict zo snel mogelijk uit te praten. Ik ga akkoord met deze bewering, maar wil ze wel even nuanceren.

Wanneer is dat, zo snel als mogelijk?

Voel je dat de spanning tussen jou en je collega hoog oploopt? Merk je dat je nog volop in je boosheid zit? Voel je je zo geraakt dat je nog moeilijk uit je woorden geraakt? Neem dan even een pauze.

Als je vol in de emotie zit is het niet handig om een conflict uit te praten. Ons lijf reageert op heel wat prikkels, we zitten in vechten of vluchten modus, en we willen maar 1 ding : gelijk krijgen. Geen goed vertrekpunt om een conflict uit te praten.

Zo snel als mogelijk betekent dus ook : wanneer jij wat rustiger bent, de zaak vanop een afstand kan bekijken en met mildheid naar je collega kan kijken. Soms is dat al na een halfuurtje, maar soms heb je misschien een paar dagen nodig. De nadruk ligt op “mogelijk”, niet op “snel”.

Stel het echter niet té lang uit, oude koeien uit de sloot halen is niet bevorderlijk voor de samenwerking. Of misschien merk je wel dat het zinloos is om het er nog over te hebben, altijd alles moeten uitspreken is ook niet nodig.

Wil je meer weten over hoe je een conflict goed kan aanpakken?

Een aanrader is de methode van verbindende of geweldloze communicatie. Met deze 4 stappen kan je moeilijke boodschappen toch op een verbindende manier brengen, met respect voor jezelf en je gesprekspartner.

Natuurlijk kan jouw loopbaanbegeleider je ook ondersteunen om je voor te bereiden op een moeilijk gesprek.


Benieuwd hoe jouw innerlijk weten werkt? (cf The inside out understanding)
Neem contact op, ik kijk ernaar uit om samen met je te verkennen hoe deze inzichten jouw werk en je leven kunnen veranderen!